Επιστημολογικές τάσεις της Εκπαιδευτικής Έρευνας Δράσης στην Ελλάδα κατά την τελευταία εικοσαετία (1990 – 2010)

Παπαϊωάννου Παρίσης
Εκπαιδευτικός, Υποψήφιος Διδάκτορας, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Στο άρθρο παρουσιάζονται τα ερευνητικά ευρήματα μιας μελέτης που εστίασε στα επιστημολογικά χαρακτηριστικά της εκπαιδευτικής έρευνας δράσης στην Ελλάδα. Για τις ανάγκες της μελέτης αυτής αναλύθηκαν 36 τέτοιες εκπαιδευτικές έρευνες που διενεργήθηκαν στην Ελλάδα κατά την 20ετία 1990-2010, στο πλαίσιο διδακτορικών διατριβών, μεταπτυχιακών εργασιών ή ερευνητικών προγραμμάτων δημοσιευμένων σε επιστημονικά περιοδικά. Πιο συγκεκριμένα, έγινε ποιοτική ανάλυση περιεχομένου σε καίρια σημεία των εκθέσεων των 36 αυτών ερευνών δράσης που είχαν συλλεχθεί. Το σύστημα κατηγοριών και υποκατηγοριών που χρησιμοποιήθηκε συγκροτήθηκε μέσα από τη θεωρία του Habermas (1965) περί γνωστικών ενδιαφερόντων, τη θεωρία Αναλυτικού Προγράμματος του L. Stenhouse (1975) και τα κριτήρια κατηγοριοποίησης της έρευνας δράσης όπως αναπτύχθηκαν από τη S. Grundy (1987) και τους B. Somekh K. Zeichner (2009). Η μελέτη απέδειξε ότι η εκπαιδευτική έρευνα δράσης στην Ελλάδα έχει –σε μεγάλο βαθμό- επηρεαστεί από το, κυρίαρχο στην εκπαίδευση, επιστημολογικό παράδειγμα του θετικισμού. Παρόλο που η έρευνα δράσης δίνει στους ακαδημαϊκούς ερευνητές την ευκαιρία να συνεργαστούν με εκπαιδευτικούς της πράξης, στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα χρησιμοποιείται συνήθως ως κυκλική και πειραματική ερευνητική μεθοδολογία που στοχεύει στον έλεγχο των παραγόντων και των μεταβλητών που επηρεάζουν την επαλήθευση ή την απόρριψη των αρχικών ερευνητικών υποθέσεων.

Το πλήρες κείμενο σε μορφή .pdf